Leegstand als kans, lokale voedselteelt, werken met beschikbare middelen en mensen, permacultuur

Leegstand als kans, lokale voedselteelt, werken met beschikbare middelen en mensen, permacultuur

dinsdag 26 februari 2013

We zijn niet alleen...


Ons drukke mensen-gedoe heeft het dierenleven wel wat ruw verstoord.
Piepkleine muisjes rennen van holletje naar holletje, terwijl andere juist heel stilletjes blijven zitten.
Het is even niet anders...ze vinden wel weer een ander rustig plekje in de grote kas. Voldoende gelegenheid om je goed te verstoppen.


Deze pad leek nog helemaal geen zin te hebben om uit die heerlijke winterslaap te ontwaken.


Al na een paar dagen had het nieuws van smakelijke mestpieren zich blijkbaar verspreid onder de vogels, want de kleine mesthoop was deskundig uit elkaar getrokken en geëgaliseerd. 
We hebben de hoop maar afgedekt met wat anti-worteldoek.
Die mestpieren (Lat. Eisenia fetida) zijn goud waard, want ze produceren de beste compost die je maar kunt wensen !
Een beetje bescherming kan dus geen kwaad.








maandag 25 februari 2013

Zakkenvullen


Vandaag was ons laatste 'transport' van de Zuidendijk naar de Oudendijk.
In het weekend hadden Jacqueline en ik al een grote hoeveelheid vuilniszakken volgeschept met droge potgrond. Met Paul vandaag nog wat extra zakken gevuld. 
We hebben voor het verder vullen van al onze bakken, potten en jutezakken heel veel grond nodig, dus hoe meer zakken, hoe beter.

Bij het scheppen van de potgrond hadden we een leuk pottenkijkertje.
Een onvervaard roodborstje huppelde constant om ons heen, op zoek naar wormpjes natuurlijk. Grappig hoe mens en dier elkaar kunnen helpen.


Met de aanhanger en 2 auto's gevuld met zo'n 150 vuilniszakken reden we onze laatste rit vanaf de Zuidendijk. 
Fijn dat het sjouwwerk nu achter de rug is.
Tijd voor andere zaken.